karalamalar

Yaşımı tam hatırlamasam da aslan sütüyle ilk imtihanımı çok net hatırlıyorum. Oldukça küçüktüm, babam ve arkadaşları muhabbetin dibine vurmuşken merakla babama yaklaşıp, herkesin neşeyle içtiği beyaz suyun ne olduğunu sormuştum. “Rakı” kelimesi yeterli gelmemiş olacak ki bir de denemek istemiştim. Babam da sağ olsun, biraz muzırlıktan biraz da tadını alınca akıllanırım diye muhtemelen, tattırmıştı. Heves bu ya, kokusuna rağmen bir ağız dolusu rakıyı boğazımdan aşağı yuvarlamıştım. Yiğitliğe çamur sürmemek için de hiç bir şey olmamış da beğenmemişim gibi hızlıca uzaklaşmıştım. :) Bu deneyimden aklımda kalan iki şey vardı. İlki rakının tadı, ikincisi de masadaki şen şakrak muhabbet. Yıllar içinde kendim de bolca deneyimledim bu ikisini. İkisi ayrı ayrı güzel olsa da bir arada bambaşka oluyor.

FriendFeed’de Yakup Abiyi okurken, “Ben yazacak olsam ne yazardım?” diye düşünürken geldi aklıma. Madem aklıma geldi yazayım bari dedim. :)

Biraz kişisel bir yazı olacak. Uzun zamandır bu kadar kişisel bir yazı da yazmıyordum. Beni bu yazıyı yazmaya iten küçük kardeşimin son zamanlardaki sosyal ağlardaki etkinliği oldu.

Biz üç kardeşiz ve ben en büyükleriyim. Ortanca kardeşim ile aramda çok fazla yaş farkı yok, fakat küçük kardeşimle aramda epey yaş farkı var. Ortanca kardeşim ile beraber büyüdük, ne var ki küçük kardeşimle aramdaki yaş farkı, benim hayata atılmam, onun hayat dönemleri derken çok fazla yanında olamadım, olamıyorum. Yine de her fırsatı iyi değerlendirmeye çalışıyorum.

Küçük kardeşimle ilgili çok ilginç bir nokta var ki, benim ne kadar hoşuma gidiyorsa, onun da o kadar hoşuna gitmiyor sanki. Ya da bir görüş bildirmekten uzak. Fiziksel olarak çocukluğu benim çocukluğuma benziyordu. Bu benzerlik kardeşler arasında çok anormal değil elbette ki. Fakat zaman geçtikçe, benim özel bir müdahelem olmasa da kardeşim benim gençliğimde yaptığım şeyleri hem benden daha erken, hem de daha istikrarlı ve daha iyi yapıyor. Belirli noktalarda ayrılsak da bir çok noktada çok benzer kararlar veriyoruz. Gerek ben gerekse aile bireylerim bu benzerlikleri işaret ettiğimizde haliyle biraz sıkılıyor. Açıkçası empati kurduğumda ben de sıkılacağımı düşünüyorum. Sürekli birilerinin yaptığınız şeyler için “aaa bunu da abin yapmıştı” şeklinde yaklaşması pek hoş olmasa gerek.

Yine de bu konu çok ilgimi çekiyor. Verdiği kararlarda benim ne kadar etkim var bilmiyorum fakat bazen o kadar aynı kararlar veriyor ya da aksiyonlarda bulunuyor ki, birbirinin aynısı ya da bu kadar benzeri olayların ortaya çıkmasına ihtimal veremiyorum.

Geçenlerde bir facebook profili edindi kendisine, daha sonra da sırasıyla friendfeed, twitter vs bir çok sosyal ağa katıldı. En son icraatı da bisiklet maceralarını yazdığı blogu oldu. ilk yazısı çok hoşuma gitti. Blogun haricinde friendfeed akışını da ilgiyle takip ediyorum.

Sizlere de takip etmenizi öneririm. Çünkü biliyorum ki her zaman olduğu gibi bu konuda da beni geçecektir. :)

Yine bir haftasonu kaçamağında beraberiz. Kuzenlerle yaptığımız karting yarışından sonra arabalara atlayıp Paşamandıra’ya doğru yola çıktık. Hedefimiz Çayağzı Deresinin (ya da daha çok bilinen adıyla Riva deresinin) yanında konuşlanmış olan, kendin pişir kendin ye şeklinde hizmet veren Kalyoncu Restaurant. Dere hattı boyunca bir çok benzeri piknik alanı ve restaurant mevcut olmasına rağmen bizim en çok gittiğimiz mekan Kalyoncu Restaurant.
devam »

Son 3-4 senedir çok düzenli olmasa da bol bol karting yapmaya gidiyoruz. Özellikle son 2,5 senedir favori pistimiz Kartal’daki Karma Karting. Gerek süper pisti, gerek süper sahibi ve süper çalışanları olsun, uzun zamandır başka bir pist ihtiyacı duymamamızı sağladılar. Evlenmeden önce eşim de yarışırdı. Düğünden önce katıldığı Eylül 2007 bayanlar turnuvasını kazanarak jübilesini yaptı, arada ısrar etmeme rağmen bir türlü kendisini pistlere döndüremedim. (Aynı yarışta, kaskını bizzat taktığım kuzenimiz, eşime torpil yaptığım, bilerek kaskı kötü taktığım yönündeki asılsız iddialarda bulunsa da yarışı üçüncü olarak tamamladı.)

Bu pazar günü de 10 dakikalığına piste çıktık ve 3′ü biz olmak üzere 6 kişi yarıştık. Skor tablosunu yarıştan sonra kaybettim ama 2. olduğumu biliyorum. Genelde her yarıştan sonra kartlara çamur atsam da bu sefer kullandığım kart çok iyiydi. Başlangıç/Bitiş düzlüğünden sonraki büyük virajı tam gazla geçmeye çalıştığımda o kadar hızlanıyordu ki, en sonunda kaçınılmaz sona ulaştım ve yarışın ortasında bir kaza yaptım. Ağırlık olarak 30-40 kilo fazlam olduğundan ne kadar yetenekli(!) olsam da milletin gerisinde kalıyorum.

Karma Karting haritası için tıklayın

Toplam uzunlığı 410 metre olan pistte iki adet uzun viraj, seyir zevkini artıran uzun bir başlangıç/bitiş düzlüğü, bir köprü ve yine aynı köprünün altından geçtiğiniz bir tünel ve bol bol u dönüşleri yer alıyor. Pist o kadar güzel düzenlenmiş ki, gerek turnuvalar, gerekse bireysel müsabakalar için çok elverişli. Asfaltın kalitesi ve pistin sürekli bakımlı olması da yine sayabileceğim artılar arasında yer alıyor. Aydınlatması da bir o kadar iyi olan pistte gece yarışları yapmak da çok eğlenceli. Özellikle havanın çok sıcak olduğu bu yaz günlerinde gece yarışlarının zevki bir başka oluyor. 9 Beygir gücündeki İsveç menşeili Caroli marka kartlar da yarışmanın keyfini bir kat daha artırıyor.

Pist ile ilgili daha detaylı bilgiyi Karma Karting web sitesinden öğrenebilirsiniz. YouTube, Metacafe gibi video sitelerinde Karma Karting anahtar kelimeleriyle arama yaparsanız, yapılan turnuvalarda çekilen videolara ulaşıp pist hakkında genel bir görüş sahibi olabilirsiniz.

Son olarak iletişim bilgilerini ekleyeyim:
E-posta: ersenturker@gurcanticaret.com
Telefon: 0216 387 00 04
Adres: Çavuşoğlu Mahallesi Yalnız Selvi Cad. No:15 Kartal – İstanbul

Haftasonları bazen, oturduğumuz yere göre en az bir iki derece daha düşük sıcaklığa sahip olduğu için Beykoz taraflarına kaçıyoruz. Yine böyle bir kaçamakta karnımız kazınınca kuzen bizi İkinci Bahar’a götürdü. Kanlıca’dan Mihrabat’a çıkarken, Mihrabat Caddesine girdikten yaklaşık 70 metre sonra sağınızda yer alıyor. Harita üzerinde yerini işaretledim;

İkinci Bahar haritasını daha büyük inceleyin

Bahçeye geçip kurulduk. Karnımız zil çalıyor, hemen bir şeyler yemek istiyoruz, ama gel gör ki, öyle bir menü çıktı ki karşımıza, seç seçebilirsen. Fırın mamüllerinden (Pide, lahmacun vs), sıcak yemeklere, makarnalar, kızartmalar derken bizim gözümüz döndü… Bir buçuk mantı ve bir de kaşarlı sucuklu pide söyledik. İki kişi dönüşümlü olarak yedik ve çok memnun kaldık. (Ben bir de sütlaç hüplettim sonra :)) Menüyü ve daha fazlasını İkinci Bahar’ın web sitesinden bulabilirsiniz.

Mekan çok güzel, yemekler çok güzel ama eksileri de yok değil. İlk olarak otopark sorunuyla karşılaşabilirsiniz. Biz şansa hemen mekanın karşısında boş bir yer bulup parkettik ama kalabalık günlerde daha yukarılara çıkmak ya da çevrede biraz dolanmak gerekebilir. İkinci eksi ise mekanın biraz küçük olması. Özellikle hafta sonu bahçede yer bulmak zor olabilir. Tabi yaz için konuşuyorum, keza kışın bu sefer içerde yer bulmak problem olabilir. Yine de bu eksiler çok kafaya takılacak şeyler değil. Bunların yanında gerek servis, gerekse yemeklerin kalitesi çok tatmin ediciydi. Çalışanların ilgisi ve özellikle mekan sahibinin ara ara masaları yoklayarak, hal hatır sorması çok hoş davranışlar.

Bir sonraki kaçamakta yolumuz düşerse bu sefer “Menüyü getirin” demeyi planlıyorum :)

Unutmadan, bu da dobişko sayfası.